Έχω ένα πρόβλημα...Δεν ξέρω τι να απαντήσω αν με ρωτήσουν για το πολίτευμα της πατρίδας μου . Μοναρχία δεν είναι αφού έχουμε πρόεδρο κι όχι βασιλιά . Δικτατορία και πάλι δεν είναι αφού γίνονται εκλογές χωρίς όπως όλα δείχνουν νοθεία... Το πολίτευμα της Ελλάδας δεν είναι ακριβώς ούτε ολιγαρχία αλλά ούτε και δημοκρατία. Είναι κάτι ενδιάμεσο.Μια Δημοκρατία για λίγους. Φυσικά ακούγεται αντιφατικό αφού δεν μπορεί η Δημοκρατία να είναι των λίγων αλλά ολόκληρου του λαού…Στην Ελλάδα οι κανόνες αλλάζουν. Οι πολίτες δεν ψηφίζουν για το καλό το δικό τους αλλά για το καλό μιας μειοψηφίας με συγκεκριμένα ονόματα. Ονόματα όπως Καραμανλής, Μητσοτάκης, Παπανδρέου, Αλευράς, Κεφαλογιάννη και πολλά άλλα. Υπάρχει βέβαια και το κόμμα που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των πολλών που δεν είναι άλλο από το ΚΚΕ. Αλλά αυτή η εικονική υπεράσπιση δεν έκανε τίποτα αφού και το ΚΚΕ αποδέιχτηκε τμήμα της ευνοούμενης μειοψηφίας. Συνεπώς μιλάμε για ένα είδος παρηκμασμένης Δημοκρατίας όπου ο ελληνικός λαός ψηφίζει...
Χρήσιμο Εκπαιδευτικό Υλικό για τα φιλολογικά μαθήματα του Λυκείου. Απευθύνεται σε Συναδέλφους Φιλολόγους αλλά και σε Μαθητές.